یا صاحب العصر و الزماندرمانده ام...چیزی ندارم غیر آهماین قحطی اشک دو چشمانم گواهماصلا حواسم به تو و تنهایی ات نیستشرمنده آقای غریبم...رو سیاهمهنگام معصیت به یاد تو نبودمتو گریه کردی جای من بر اشتباهمای آبرودار ! آبرویم را نبردیطوری که اصلا فکر کردم بی گناهممی ترسم آخر سر ز چشمانت بیفتمبر این گدایت

ای خیر ناله ی سحری صاحب الزمان از درد ما که باخبری صاحب الزمان ما ندبه های پشت سر مرکب توایم پایان راه در به دری صاحب الزمان دیدی نیامدی و نشد زائرت شوم؟! شد عمر بی وفا سپری صاحب الزمان عید آمده به سائل خود سر نمی زنی؟! ای که امید چشم تری صاحب الزمان عیدی ما رضایت و بخشیدن شماست ما را نمی شود ب

با یا علی، خدا را با اشک چشم خواندم با فاطمه دعا را با اشک چشم خواندم وقت اذان مغرب، چشمم به سفره تا خورد آیات هل اتی را با اشک چشم خواندم دل مرده بودم اما زنده شدم دوباره تا ختم الانبیا را با اشک چشم خواندم دیدم دلم گرفته، ذکر حسن گرفتم با دوست ربنا را با اشک چشم خواندم وقتی در اوج گرما بی تاب

دانلود صوت شعر با نوای حاج آقا منصور ارضی ذره ذره معصیت کل وجودم را گرفتبنده ی دنیا شدن، بال صعودم را گرفتخواستم وارد شوم بر اهل توبه ناگهانمشکلی عارض شد و راه ورودم را گرفتمن ضرر از آرزوهای بلندم دیده امغافل از محشر شدن یک عمر، سودم را گرفتوای از بی خیریِ این چشم بی تقوا شدهاشک های روضه ام، بود و